- DOBRZE ZORGANIZUJ CZAS PRACY I CZAS WOLNY DLA SWOJEGO DZIECKA
Zadbaj o to, by ich dziecko uczyło się systematycznie. Warto ustalić harmonogram dnia, w którym nauka staje się stałym elementem. Wprowadzenie dyscypliny w edukacji ma swoje plusy – uczy systematyczności działania również w innych dziedzinach życia.
- WSPIERAJ, ALE NIE WYRĘCZAJ
Pomagając dziecku w nauce nie wyręczaj go. Ważne by dziecko samo odkryło swoje błędy i potrafiło je poprawić.Należy przyzwyczajać je do podejmowania wysiłku, do pokonywania trudności, wtedy uwierzy we własne możliwości. Pomaganie powinno się opierać na np. zrozumieniu polecenia, w razie potrzeby udzielenie wskazówek. Rodzice mają wspierać, a nie wyręczać.
- MĄDRZE MOTYWUJ
W procesie uczenia się motywacja odgrywa dużą rolę. Jest siłą pobudzającą do nauki, zdobywania wiedzy i rozszerzania własnych zainteresowań. Od kar lepsze są nagrody, ale stosowanie ich musi być ostrożne. Złotym środkiem jest drobna nagroda, np. w postaci uznania rodziców, pochwały. Dziecko musi poczuć, że doceniasz jego trud i wysiłek włożony w naukę.
- CHWAL I NAGRADZAJ
Ustal własny system nagradzania i karania. Trzeba to jednak robić z dużą rozwagą. Nie na wszystkie dzieci działa motywacja negatywna. Niektóre dzieci na kary reagują zniechęceniem do podejmowania dalszych prób i buntem przeciw nauce. Niektóre dzieci nagrody z czasem zaczynają traktować jak codzienność i domagają się ich za każdym razem, gdy coś im się udało. By nie popaść w te skrajności, należy rozważnie dysponować karami i nagrodami. W przypadku nagród na co dzień mogą to być drobiazgi, które naukę czynią przyjemniejszą. W przypadku kar, warto stosować je w ostateczności i tylko wtedy, gdy złe wyniki w nauce to efekt lenistwa, a nie braku zrozumienia tematu.
- WSPIERAJ DZIECKO W POZYTYWNYM MYŚLENIU O SOBIE
Nie pozwalaj, by dziecko źle mówiło o sobie. Często mamy okazję słyszeć, że dziecko w zły sposób mówi o sobie: „nie dam rady”, „i tak mi się nie uda”. Są to głosy, które są wrogami sukcesu. Dzieci boją się niepowodzeń. Lęk przed niepowodzeniem powoduje u dzieci występowanie tendencji do rezygnacji, czy unikania rozwiązywania zadań.
- UNIKAJ ATMOSFERY NAPIĘCIA
Nie okazuj ciągłego niezadowolenia, lecz szukaj mocnych stron swojego dziecka i udzielaj mu wsparcia.Nie porównuj dziecka do rodzeństwa, kolegów, lecz do poprzedniego jego poziomu umiejętności – uświadamiaj mu w ten sposób jakie są jego postępy i to także jest motywacją do dalszej pracy.
Najważniejszą sprawą w zakresie wspierania i motywowania dzieci do nauki jest ich akceptacja przez rodziców. Dziecko, które wyrasta w atmosferze akceptacji, poczuciu, że jest kochane i szanowane, łatwiej przyjmie punkt widzenia rodziców. Dziecko, który nabierze wiary i pewności siebie, łatwiej pokona problemy i chętniej będzie stawiało czoła przeciwnościom.
